Pedagogika waldorfska

  "Pytanie, które powinniśmy zadać nie brzmi: co człowiek powinien wiedzieć, by móc postępować tak, żeby dostosować się do istniejącego porządku społecznego? lecz raczej: Jaki potencjał posiada każdy indywidualny człowiek i co można w nim rozwinąć? Gdy bierze się to pod uwagę, wtedy każde nowe pokolenie może wnieść siły nieustająco odnawiające porządek społeczny. [...] Nie powinno być tak, że istniejący porządek społeczny kształtuje następne pokolenie na swój obraz." Rudolf Steiner 

 

Rudolf Steiner sformułował zasady swojej idei kształcenia dzieci na przełomie XIX i XX wieku. W 1919 roku wygłosił przemówienie w pobliskiej fabryce Waldorf-Astoria, które spotkało się z dużym entuzjazmem. Idąc za ciosem Steiner stworzył własną szkołę, która do dziś znana jest na całym świecie jako pedagogika waldorfska lub steinerowska.

Szkoła Waldorfska to część niezależnego ruchu edukacyjnego, obejmującego 12-letni okres nauczania, zakończony egzaminem maturalnym. Na świecie działa ponad 1100 takich szkół w 64 krajach. Pochylamy się z podziwem nad indywidualnością każdego dziecka. Nasz program nauczania łączy dyscypliny akademickie, artystyczne, sportowe i praktyczne. Przewodnicy dzieci – wychowawcy - prowadzą je do samopoznania, aby zmierzyły się z rzeczywistością i sprostały wyzwaniom świata, rozbudzając w nich ciepło serca, jasność myśli i siły do działania.

Szkoły waldorfskie często nazywane są szkołami bez lęku. Eliminowanie atmosfery lękowej jest tylko ubocznym efektem dążenia do ideału, który określamy jako wychowanie do wolności. Podstawowym elementem jest równowaga. Już sam program zajęć obejmuje trzy obszary kształtujące podstawowe zdolności człowienia: myślenie, uczucie i wolę. Wspomniana równowaga wpisana jest w program waldorfski. Przedmioty ścisłe, wykorzystujące intelekt harmonizowane są przedmiotami artystycznymi (w których przeważa element estetyczno-uczuciowy) oraz aktywnością ruchową w działaniach sportowych i rzemieślniczych (w którym najmocniej rozwija się wola).